jueves, 13 de enero de 2022

"Una pelota diferente"

Una vez, unos niños habían cogido una pelota para jugar al baloncesto, a la que no le gustaba ser lo que era.

Entonces, un día pidió un deseo, y al cabo de un mes se cumplió: ¡Era una persona con cabeza de balón! 

No le gustaba, dado que no era lo que quería.

Como no sabía cómo sentarse, se enroscó. Al verla, unos chicos la cogieron, pensando que era normal, y la volvieron a golpear, tirar, sentarse encima... ¡No le gustó absolutamente nada!

Al tirarla a canasta se golpeó... Y se levantó. ¡Todos estaban gritando, se fueron y nunca más volvieron! Decían que ese lugar estaba maldito.

La pelota estaba muy triste, hasta que una persona la vio, se acercó y le dijo que le podía conceder un deseo.

Le pidió ser una persona normal, sin el aspecto que tenía, sin colores, y que pudiera hacer amistades.

Su deseo se cumplió. 

Cuando sus amigos le dijeron que fuera a jugar con ellos al baloncesto, no se le ocurrió hacerlo.

Vera Vázquez

miércoles, 12 de enero de 2022

"Pablo"


Nací el 1 de julio del 2.012 a las 3 a.m. Mi nacimiento fue muy esperado porque fue el primer bebé de la familia.

Tiempo después mis padres me contaron que la selección española de fútbol ganó la eurocopa. 

Aprendí  a hablar y a caminar muy rápido; y pronto me empezaron a gustar los juguetes de cosntrucción, los puzzles, las carreras de coches y los aviones.

Después empecé el colegio, donde he aprendido muchas cosas y conocido a mis primeros amigos.

Me gusta mucho andar en bici y me costó un poco dejar los ruedines y aprender a pedalear con dos. Me caí muchas veces, pero lo conseguí. También disfruto con el patinete, así como hacer rutas con mis padres por el monte.

En el verano solemos ir a la playa, donde me paso mucho tiempo jugando con la arena y bañándome, salatando con las olas.

Juego en el "11 Caballeros", de medio centro, en la categoría benjamín.

Con la pandemia se ha paralizado todo un poco, pero esperemos que pase pronto.

martes, 11 de enero de 2022

"Súper Marta"

 


Ela soñaba con ter poderes, aínda que xa sabía que iso era imposible.

Un día como todos, subiu ao desván da súa casa e atopou un baúl cheo de roupa fermosa. No medio de todas esas prendas, viu un xersei que lle chamou moito a atención, era como sea estivese chamando.

Sen dúbida, colleuno e púxoo... Sentiu unhas cóxegas nos pés e empezou a voar. De súpeto sentiu uns súper poderes: voar, visión e velocidade.

Empezou a realizar actividades: correr dende un país a outro, observar a través das paredes e voar tan alto como os paxaros. Ata que quedou convencida ao cen por cen do seu control.

Despois xa tiña ben claro o que ía facer: o ben na Terra e salvar vidas!

Tania

lunes, 10 de enero de 2022

"Rani y su crecimiento"

Mi abuela Loli y yo estábamos comprando en un supermercado y vi una planta rarísima.

Le pregunté si era remolacha, que tenía un fruto casi igual, y me dijo que no. Era una flor y muy bonita.

Me la compró, la llevamos a su piso, la transplantamos y la regamos. La cuidé mucho, le eché abono...

Cuando volví a su casa, había unas flores hermosas.

La llamé Rani. ¡Mi preciosa Rani!

Valentina

"Miree"

Es una elfa que mide veintinueve centímetros de largo. Tiene los ojos de color marrón café, y por encima de la nariz pequitas. Su pelo es rubio con mechas rojas y verdes recogidas en dos coletas.

De color verde, viste: un peto con falda, un gorro puntiagudo y al extremo un cascabel. Su camiseta y sus medias son rojas. Calza zapatos puntiagudos.

Su afición es hacer "snow" con sus amigos y envolver regalos (pero no hacerlos).

Me encantaría pasar un día con ella.

Mar

"Cómo me gustaría que fuera el mundo"

En estos momentos hay muchas cosas que no me gustan y que podríamos cambiar.

Sería genial que no hubiese guerras de ningún tipo; ninguna injusticia, del tipo que sea; que todos tengamos los mismos derechos, la misma educación; sanidad gratuita; y que no hubiera maltrato de mujeres, hombres, niños y mascotas...

Debemos respetarnos. Igual con eso ya cambiaríamos algo.

Tania

 

"El utensilio supremo"


Os contaré algo raro que me pasó hace unos días.

Cuando estaba cocinando, entre en "Google" (Internet) para buscar recetas.

En un salto, me sorprendió un objeto cuya utilidad era universal. ¡Podía hacer de todo! Cortar, pelar, cocinar, guardar, encender y apagar las luces, bailar...

Tenía: cuchillo, pelador, cocina, cajón, un sistema inteligente, discoteca...

En fin, lo más raro es que solo costaba veinte céntimos.

¡Me olía a chamusquina!

Lo estudiaré. 

Mayra