sábado, 22 de enero de 2022

"Súper familia"

Mar, vin o teu traballo dos súper heroes e púxenme a pensar como sería a miña familia.

A verdade e que non o fixera antes...

Imaxino ao meu pai co poder de viaxar de planeta en planeta e descubrir vida noutros sitios; a miña nai de facer durmir á xente; a miña irmá tería o poder de controlar o clima coas súas emocións...

E o meu... O mellor! Sería unha pintora co poder de entrar nos meus propios cadros e vivir a aventura debuxada. Só tería que dicir as seguintes palabras: entrabo cadrabo.

Sara

"Río pequeno, río grande"

 Río pequeno, río grande,

cando vai ser 

que ti encaxes

na túa paisaxe.

Río coidado, río brillante,

non te cansas

nin co canto das aves.

Río pequeno, río grande,

fermoso e calado.

Río amigable, río agarimoso,

que deixa aos peixes

nadar nel sen queixarse.

Vera Castro

"El bosque y el mar"


Ojos rojos como la rosa

que tiene la osa.

Mirando a una mariposa

posada sobre una losa.

En una montaña

calurosa y hermosa

los pájaros cantan

 cuando se levantan.

En los verdes árboles 

que los tapan, 

mirando al cielo, 

mirando al mar,

escuchando la brisa

a su pasar.

Mayra

viernes, 21 de enero de 2022

jueves, 20 de enero de 2022

"Tres botes"

Mi prima Antía los tiene, pero no son normales, sino mágicos.

Cada uno tiene una reacción diferente. ¿Os las cuento?

La primera: si te despiertas y te encuentras mal, tomas uno de esos y..., te encuentras mejor que nunca. Ese se llama "Olvídate de la tristeza por hoy".

La segunda: cuando algún niño o niña se mete contigo, tú lo tomas y hace que todo lo que te digan suene bonito y es "Límpiale la lengua a los demás".

Y la última sirve para cuando te aburres en clase, te lo tomas y es como si tu cuerpo estuviera en las nubes; pero, mientras tanto, aprendes todo. Su nombre es "Vete a las nubes".

¿Cuál es vuestro favorito?

Mar

"Vera Vázquez"

 

Nací el 19 de noviembre del 2.012, me pusieron el nombre de Vera.

Descubrí que era alérgica a la tiza cuando tenía tres o cuatro años; luego, en casa de una amiga, que lo era al pelo de las mascotas...

Si estaba sola en mi habitación, cogía las tizas y me ponía a pintar en las paredes; por culpa de eso, estuve ingresada en el hospital con una máscara un poco rara.

Además, alérgica al polvo, lo que es más normal.

Mi abuela me hizo un gorro de pompones que, aunque no me valía, lo ponía igual. ¡Me encantaba!

"La isla mágica"

 

Hace unos días estaba leyendo un libro, hasta que me dijeron que apagara la luz y me quedé dormida. Recuerdo el sueño que tuve.

Estaba en una isla desierta. ¿Cómo me di cuenta de que era mágica? Pues estaba debajo de una palmera y descubrí que se movía ella sola; creí que era el viento, pero alrededor no se movían ni las moscas; hacía mucha calor.

La palmera, si me movía, me daba la sombra con sus hojas; tenía mucha sed y, al apoyarme en ella, de repente salía agua de su tronco. ¡Yo alucinada!

Pasaba varios días allí , ella me alimentaba con sus cocos, hasta que apareció un barco y me llevó de vuelta a casa.

Me daba mucha pena despedirme, pero prefería ver a mi familia.

Aroa